Logboek groep Katwijk

meireis naar Roemenië

2011-03-29T15:58:00.003+02:00

Op vrijdag 6 mei in alle vroegte, meestal om een uurtje of vijf, begint de reis naar het kindertehuis in Vinatouri vanuit het huis van Kees van der Plas.

Vooraf bidden we samen voor een goede reis en behouden aankomst.

Daarna gaat de bus van Koos Roerig weer met een deligatie naar Roemenië.

De vrachtauto zal een week of twee daarvoor vertrekken.

We denken dat hij in de week na Pasen zal worden ingeladen. Daarna vertrekt hij naar Vinatour in Roemenië, waar het kindertehuis staat.

Tot half april zijn uw goederen nog erg welkom in de loods aan de Hendrikkade (10).

Eind mei komen ze weer terug uit Roemenië en kunt u weer volop kleding en goederen brengen,

en direct horen hoe het gegaan is. Meestal gaat het werk in de loods ondertussen gewoon door, alleen zo'n week voordat de vrachtwagen komt, worden alle pallets al naar voren geschoven en is er geen ruimte over om nog kleding in te pakken.

26 maart 2011, Klaske en Coni in Katwijk

2011-03-26T18:13:00.004+01:00

Het was een heel gezellige middag in het Museum.

Er waren veel sponsoren en belangstellenden gekome
Klaske heeft veel kunnen vertellen over haar werk in het kindertehuis in Roemenië.

Ook over het succes dat de buitenschoolse opvang is gebleken. De goede reacties van de juffrouw op school, maar ook van de buurt.

Vasili, die nu elke week melk, yoghurt en eieren komt brengen. Ouders die heel blij zijn dat hun kinderen opgevangen worden als zij aan het werk zijn.

Ook dat ze geholpen worden met hun schoolwerk, zodat ze al na een paar weken veel geinteresseerder in de klas zitten, omdat ze de stof beter begrijpen.

Geweldig!

Ook hoorden we dat de houtkachel veel warmte verschaft en zijn vruchten ook financieel afwerpt.

Over een jaar zijn de aanschafkosten eruit, mooi hoor!

Coni en Klaske gaan volgende week maandag weer naar huis met het vliegtuig, omdat de auto, het busje niet meer voldoet. Hij is heel vaak kapot en Klaske durft er geen einden meer mee te rijden. Dat wordt weer een volgend project om een nieuwe personenbus te kunnen realiseren.

Het zou fantastisch zijn als een baas van een bedrijf dit zou kunnen sponsoren. Het hoeft geen ieuwe te zijn, als hij maar goed is en betrouwbaar.......

Na het praatje van Klaske hebben we met zijn allen de film gezien, heel goede indrukken van haar werk daar, van de hulp aan de arme gezinnen in de omtrek.

Kortom het is een zegen dat dit kindertehuis daar in die buurt staat. De mensen van Vinatouri komen er steeds meer achter en worden vriendelijker en behulpzamer.

Dat is geweldig.!

Met de oudste Narcis gaat het ook goed. Hij zit op de kokschool en heeft daat echt zijn pleke gevonden. Hij vindt het heel leuk en doet goed zijn best.

Met de andere kinderen gaat het ook goed, omdat er zoveel kinderen komen, helpen ze hen ook weleens mee met hun huiswerk. Dat is goed, zo leren ze ook om voor hun medemens te zorgen.

Intussen zijn er erg veelmkinderen in de pubertijdleeftijd, wat niet altijd even gemakkelijk is voor Klaske. Maar die heeft heel inventief voorgesteld om een uurtje in de week uit te trekken om eens samen met elkaar de week door te nemen. Dan mag iedereen zijn zegje doen, en het werkt geweldig goed. Iedereen wordt gehoord, maar ook leren ze van elkaar dat hun gedrag niet altijd even goed overkomt. Dat is mooi, zo helpt iedereen mee met de opvoeding.

Na de film hebben we na een hapje en drankje weer afscheid van elkaar genomen.

Klaske komt naar Katwijk!

2011-03-04T12:34:00.003+01:00

Op zaterdag 26 maart komt Klaske Bosma vertellen over haar werk in het kindertehuis ADAPOST.

Ze komt hiervoor speciaal uit Roemenië om alle sposoren en belangstellenden nu zelf eens op de hoogte te stellen van het reilen en zeilen in het rondom het kindertehuis.

Vanuit Katwijk komt er twee keer per jaar een grote vracht kleding en goederen, die dan vanuit het kindertehuis verder uitgedeeld wordt aan de allerarmsten in de omgeving. U krijgt daarvan de nieuwste video te zien.

Maar er is nog meer te vertellen, want Klaske is een nieuw project begonnen in het kindertehuis. Ze biedt nu na-schoolse opvang aan buurtkinderen, die anders alleen thuis zouden zijn.

Dat is fantastisch, de kinderen worden ook geholpen met het maken van huiswerk en ze krijgen een gezonde maaltijd aangeboden, zodat ze in ieder geval een keer dag vitaminen binnenkrijgen.

Dat is vooral in de winter, waarin het koud en guur is heel belangrijk.

We hopen u te ontmoeten op zaterdag 26 maart vanaf 15.00 uur in het Katwijks Museum aan de Voorstraat.

Allen van harte welkom!

2011-03-04T12:30:00.001+01:00

gelukkig nieuwjaar

2011-01-09T15:50:00.003+01:00

We wensen vanuit Katwijk ook iedereen een gelukkig nieuwjaar toe.

We hebben net de rondzendbrief ontvangen met deze wens en de foto van alle kinderen, Klaske en Coni erop.

Ze staan er stralend bij, allemaal dik ingepakt, want ik daar is het berenkoud geweest en dat zal ook wel een tijdje zo blijven.

In het kindertehuis is het op het ogenblik een drukte van jewelste.

Klaske en Coni hebben het plan opgevat om een naschoolse kinderopvang te starten.

Dat is een geweldig idee en nu de kinderen allemaal wat ouder zijn geworden en er geen allerkleinsten meer bij kwamen, kan het ook goed.

Xo kunnen ze de kinderen van het dorp en de omtrek onderdak bieden na school, hulp bij het huiswerk, terwijl beide ouders van de kinderen vrij zijn om aan het arbeidsproces mee te doen.

Dat is ook de enige manier om uit de armode te komen.

Klaske wil de kinderen als ze uit shool komen een warme maaltijd aanbieden, zodat zijvooral in de winter tenminste een goede vitamnerijke maaltijd binnenkrijgen per dag.

Het idee is geweldig en ik denk ook heel goed te verwezenlijken. Ik hoop dat vanuit het dorp mensen komen om vrijwillig hun hulp aan te bieden, zodat een en ander te verwerkelijken is.

In Katwijk kunnen we ook meehelpen met het blijven steunen van ons doel, zowel met kleding als met geld. U ziet dat het heel goed besteed wordt, het meeste direct aan de kinderen die het 't meest nodig hebben. We horen altijd dat onderwijs het belangrijkste is. Klaske zorgt nu ervoor dat het onderwijs beklijft om de kinderen direct na school op te vangen, hen te helpen met het huiswerk, zodat ze niet na school doelloos op straat rond hoeven te zwerven.

Een geweldig initiatief, waar we graag aan mee willen doen.

Zaterdagochtend, de foto's

2010-10-16T15:12:00.007+02:00

Een kiekje van alle mensen die op de een of andere manier bij de stichting Adapost betrokken zijn;

Sommige van hen pakken wekelijks kleding in, anderen helpen altijd met het inladen van de vrachtwagen.

Weer andere voorzien elke week van een kopje koffie, wat heel erg gewaardeerd wordt, want vooral in de wintermaanden is inpakken een koude klus.

Andere doen weer de admnistratie en de representatie, houden zich bezig met de financiën en de huisvesting. Zo doen we allemaal wat, een ieder op zijn eigen wijze naar vermogen.

Zoals je hier kunt zien is het niet simpelweg een paar pallets naar binnenrijden, maar die moeten weer helemaal in de vrachtwagen naar voren gereden worden.
En dan heel secuur neergezet. Alle ruimte tussen en boven de pallets worden opgevuld met matrassen, zakken kleding, maar ook kinderwagentjes, bedjes etc. Dat moet heel secuur gebeuren en af en toe veranderd. Ja, daar moet je ook geduld voor hebben.

Goed, dat hadden we vandaag ook nodig. De heren hebben met passen en meten alles of bijna alles in de vrachtwagen gebkregen.

Hier zie je hoe groot onze vrachtwagens altijd zijn. Het is echt geen senecure deze vol te krijgen en zo te laden dat alles stabiel ligt en voor allerlei omstandigheden onder het rijden veilig staat.
De chauffeurs helpen daarom ook mee en staan ons met raad en daad te hulp bij deze kles

Hier zie je hoe dat zo'n beetje gaat met de pallets.De vrachtwagen was dit keer al voor een derde vol met voedselpakketten die in november gaan worden uitgedeeld samen met de kleding. Proviant en kleding voor de komende winter. De kerstpakketten worden al in november bedorgd, omdat de winter soms heel snel invalt en dan de wegen onbegaanbaar zijn geworden.

Willem Ijssennagger en Petra kwamen ook langs met de video van de afgelopen twee jaren, die wij in Roemenië gemaakt hebben en door Klaske zelf is ingesproken.
Hij werd gelijk aan het werk gezet, dat begrijp je wel, maar hij zorgde er ook voor dat het zeildoek helemaal omhoog werd getild op het dak van de vrachtwagen, zodat we niet meer telkens de bovenste laag dozen van de pallets hoefden te halen om ze vervolgens in de vrachtwagen er weer op te beuren. Jammer dat dit net bij de laatste drie pallets gebeurde, maar Willem heeft ons gedemonstreerd dat als je op een pallet gaat staan hij je als een lift daar brengt waar het nodig is. Een goede tip voor de volgende keer!!

Hier zwaaien de chauffeurs ten afscheid. Ze gaan eerst naar Friesland om van de zondagsrust te genieten, waarna ze maandagmrgenrichting Roemenië vertrekken.

Vanuit Katwijk wensen we hen een goede reis en behouden vaart

nog even Katwijk

2010-10-16T14:26:00.004+02:00

Hier moeten nu de foto's komen

Inladen van de vrachtwagen voor de Kerstpaketten in Roemenië

2010-10-16T13:35:00.004+02:00

Vandaag zijn we hard aan het werk geweest om de vrachtwagen vanuit Friesland verder bij te vullen met kleding en andere materialen.
Deze keer was de vrachtwagen van Vande Heerik BV met twee chauffeurs die voor het goede pro Deo willen rijden.
Geweldig!! Onder het sjouwen en netjes sorteren van de goederen kwamen Willem en Petra een kijkje nemen. Petraá ouders waren ook meegekomen en keken hun ogen uit. Het was een prachtoge morgen. De dagen ervoor had het ongelooflijk gerend en dat werd ook nu voorspeld voor de ochtend, pas in de middag opklaringen. Maar we mochten in Katwijk genieten van het feit dat de regenbuien ons al gepasseerd waren en daar mag je dan alleen maar heel dankbaar om zijn
Willem en Petra kwamen met de video van 2009 en 2010, die Klaske zelf heeft ingesproken. Heel fijn dat ze juist nu kwamen, want we konden die nu direct mee naar Roemenië geven en uitdelen aan de chauffeurs.
Toen dat gebeurde bleek dat een van de chauffeurs naast en vriendin van Annie van de Vegt had gewoond en toen Willem daarop vertelde dat hij de zoon van Annie is, kon de hele morgen niet meer stuk.
Wat is de wereld klein, maar wat is het ook geweldig dat je zo allemaal bekenden weer tegen het lijf loopt en verhalen kan opdiepen uit het verleden. Het schept ook direct een mooien band tussen de vrijwilligers in Friesland en Katwijk en de vervoersders naar Roemenië en wellicht ook met Klaske, want ook zij was de vriendin van Annie en kende haar andere vriendinnen ook vast wel.
Wat betreft de goederen in hier Katwijk:
We hebben bijna alles mee kunnen nemen, ik denk dat er nog twee pallets over zijn, dus er is vanaf vandaag wel volop plaats voor nieuwe goederen.
Heeft u kleding, kinderkleding, wagens ledikantjes, speelgoed etc. Alles is weer van harte welkom!!!
Elke dinsdagmiddag zijn we vanaf twee uur present op HENDRIKKADE 10 om de goederen weer te sorten en vervoersklaar te maken.
Mocht u op dit tijdstip verhinderd zijn om goederen te komen brengen, dan kunt u van woensdag tot zaterdag terecht bij antiekwinkel "t Stuivertje" op het Andreasplein, achter de "Witte Kerk".

alles klaarzetten voor de vrachtwagen

2010-09-20T13:52:00.002+02:00

Het is september en de loods staat weer helemaal vol. Er zijn erg veel kleren gekomen en ook nu komt nog genoeg binnen.
We willen u vragen eventjes te wachten met nieuwe kleding binnenbrengen tot eind oktober. Dan is het mooie weer voorbij, de herfstvakantie en wat voor ons belangrijk is: Dan is de vrachtwagen weer richting Roemenië vertrokken.
We verwachten de vrachtwagen 6 oktober, maar het kan ook 13 oktober worden.
Daarom zijn we nu bezig om alle pallets naar voren te brengen en te berekenen wat er allemaal mee kan deze keer.
In oktober komt er altijd een deels met voedselpakketten gevulde vrachtwagen vanuit Drachten inFriesland ( het dorp waar Klaske geboren is). Wij mogen hem dan aanvullen met kleding, zodat hij helemaal vol in Roemenië aan komt.
Daar wordt hij door de kindertehuiskinderen uitgepakt en verdeeld over de armste gezinnen in hun omgeving.
Ze noemen dat de kerstpakketten, maar beginnen al half oktober met uitdelen, omdat de winter soms al vroeg in kan vallen met sneeuw en vorst op de wegen.
Klaske was afgelopen week in Nederland, zaterdag is de jaarlijkse ontmoetingsdag in Drachten geweest en iedereen kon weer horen hoe de stand van zaken is bij haar in het kindertehuis.
Wij wensen de kinderen van hieruit veel sterkte met school en leren en hopen dat het goed zal gaan met diegenen, die nu naar de hogeren school gaan om een vak te gaan leren.
We zullen het t.z.t. van Klaske vernemen.
groetjes vanuit Katwijk

Laurentia op vakantie in Katwijk

2010-08-03T20:44:00.002+02:00

Laurentia, de vriendin van Adriana, is weer in Katwijk aangekomen. Het gaat goed met haar.
Ze werkt op een naai-atelier in Iasis en woont op de bovenste etage van een flat.
Vorig jaar hebben zijn we bij haar op bezoek gegaan en hebben wat spulletjes voor haar meegenomen. Het gaat heel goed. Ze wilde ook nu haar vakantie bij Adriana doorbrengen. Dit jaar maar een paar dagen in Katwijk en dan reist ze mee op vakantie naar Duitsland. Adriana heeft nu nog maar twee weken vakantie in de zomer, omdat ze juist in mei van baan is veranderd.
Via Klaske hoorde we ook dat het goed gaat met de vrouw, die we in zo'n hachelijke positie vonden in de stad Iasis. We hebben aan Klaske gevraagd om haar te helpen. Ten eerste hebben we haar geld gegeven om naar de dokter te kunnen gaan om medicijnen tegen de tbc. Ze heeft ze gekregen is nu inmiddels tbc-vrij verklaard. Ze is nog wel magertjes en ziet er nog moe uit, maar ze is vol goede hoop en druk aan het solliciteren.
Het zou geweldig zijn als ze weer een baan kan vinden en voor haarzelf en haar twee kindertjes kan zorgen. In de tussentijd komt ze elke maand bij Klaske om een bijdrage om haar huur te kunnen betalen.
Ook Klaske kijkt voor haar uit naar een baan. Zo zie je maar hoe goed het geld besteed wordt en hoe snel deze vrouw er profijt van gehad heeft. Nu maar hopen en bidden dat ze snel weer voor haar eigen gezinnetje kan zorgen.

Inmiddels zijn Klaske en de kinderen weer in Vinatouri aangekomen. Het weer is daar veranderd van heel regenachtig in heel warm. Ze zullen nu allemaal wel hard aan het werk zijn om de jeugdvereniging van onderdak en voedsel te voorzien.

In de loods komen steeds kleren binnen, al is het in de zomer meestal mondjesmaat. Straks in augustus/september verwachten we weer meer drukte. Dat zou fijn zijn, want het is weer de bedoeling om half oktober een vrachtwagen naar Vinatouri te sturen. Vanuit Drachten wordt deze vracht betaald. Zij zamelen voedselpakketten in en dan mogen wij de vrachtwagen verder opvullen met kleding.
Voor Klaske en de kinderen vangt er dan alweer een heel drukke periode aan, want zij gaan Kerstpakketten maken met voeding en kleding voor de gezinnen die het 't hardst nodig hebben.
Veel pakketten worden opgehaald, maar Klaske moet er ook veel rondbrengen. Ze begint er al eind oktober aan, want soms kan de winter al in november zijn intrede doen en dan zijn de wegen nog nauwelijks begaanbaar.

Zo dat was weer eventjes een berichtje vanuit Katwijk

Mannenzang Katwijk

2010-07-16T19:09:00.002+02:00

Van het commité Mannenzang Katwijk kregen we een prachtige brief.
Vorig jaar hadden zij ons beloofd dat de opbrengst van de toen gemaakte cd's ten goede zou komen van de drie liefdadigheidsstichtingen vanuit de loods op Hendrikkade 10 in Katwijk.
Geweldig nieuws!! Maar nu kregen we een brief, dat ook de opbrengst van dit jaar erbij zal komen.
Wat een geweldig nieuws voor ons.
Het commité schreef ons dat zij na 20 cd's te hebben gemaakt, niet meer verder wilden gaan.
Nou, dat is begrijpelijk. Want ik geloof dat ieder koor, groot of klein, beroemd of niet wel een cd maakt en ook dat illegale exemplaren maken een fluitje van een cent is. Ja, dan is het misschien beter om nu testoppen, voordat onverhoopt de kosten meer worden dan de baten voor de goede doelen.
Vanaf hier wil ik onze dank aan het commitë meedelen. Dat zij zoveel jaren vrijwillig zoveel gedaan hebben om de cd's aan de man te brengen. Als wij en de de kerk eens op zouden tellen, hoeveel geld hierdoor binnen is gekomen, verdienen jullie vast een prijs of een lintje.
Organist Jaap van Rijn wil ik even expliciet in het zonnetje zetten. Hij heeft altijd belangeloos zoveel gedaan. Het uitzoeken van de muziek, het zelf maken van de tegenstemmen. Het zelf componeren van de voor- en tussenspelen. Echt geweldig! En als klapper op de vuurpijl het aanbod om gewoon door te gaan met de mannenzang, zodat de mannen gewoon met zijn zestienhonderden kunnen blijven zingen. Want dat er animo voor is, blijkt wel uit het feit dat ieder jaar de kerk stampvol zit. Geweldig, ik heb er geen woorden voor.
Heel veel succes en zegen ook voor de komende jaren toegewenst.

dagje Katwijk

2010-07-16T18:22:00.002+02:00

Op vrijdag 16 juli 2010 kwam Klaske met haar kindertehuiskinderen richting Katwijk.
Ze zijn al een tijdje in Nederland. Ze hebben een flatje aangeboden gekregen, waarin zij heerlijk een paar weken mogen vertoeven.
Nou dat kwam prima uit!. Het weer in Roemenië is niet bepaald mooi geweest. Het regende daar tijdenlang en er zijn ook veel dorpen overstroomd. Wat een toestand. Ook zijn er veel slachtoffers gevallen. Daarvan hoor je niet veel in Nederland.
Maar ja, het gebeurde wel!!. Ook in Vinatouri heeft het heel hard geregend en was de straateen modderpoel. Dat is voorbij, alles weer schoongeveegd.
Ook de kinderen zijn allemaal vrij van school.
Klaske moest twee kinderen achterlaten in Roemenië, omdat ze nog bijles hebben om het komende jaar te halen.
Al in maart had Klaske deze pubers gewaarschuwd en ook toegesproken dat ze echt beter hun best moesten doen. Maar het baatte niet afdoende.
Nu mochten ze niet mee naar nederland op vakantie en daar balen ze verschrikkelijk van. Wie weet helpt dit goed voor hun ijver in het volgende schooljaar. En iedereen weet nu precies waar hij aan toe is.
Ja, het is best moeilijk om een kindertehuis draaiende te ouden met opgroeiende pubers. Je kunt aan Klaske zien dat ze erg moe is. We hopen dan ook dat ze volgende week nog even een tijdje kunnen uitrusten hier in Nederland. Want er wacht hun alweer een grote taak in Roemenië. Er komt een diaconale jongerengroep vanuit Italië om mensen te helpen met de opbouw en herstel van hun huizen. Aan Klaske is gevraagd of ze in het kindertehuis onderdak kunnen krijgen. Dat wordt dus een hele drukte voor iedereen in augustus.

Narcis heeft zijn diploma gehaald en gaat het volgend cursusjaar naar de kokschool in de grote stad Iasis. Nou dat is wat, hij komt er intern, alleen de weekends weer naar huis. Dat zal een hele verandering voor hem worden. Ik vroeg hem erna: Hij vond het prachtig om naar de kokschool te gaan, want hij wil graag in de toekomst in Holland en Roemeens restaurant gaan beginnen. Wie weet, komt deze droom een keer voor hem uit. Hij is super enthousiast.
Alleen vindt hij het een beetje eng om intern te gaan. Maar ja, hij begreep wel dat elke dag heen en weer naar de stad veel te duur zou worden en in de winter waarschijnlijk onmogelijk.
Dus was hij blij met de tussenoplossing, dat hij elk weekend naar Klaske en de kinderen terug mag.
Leuk om te zien en te horen dat ze allemaal zo aan elkaar gehecht zijn.

Omdat het geen strandweer was vandaag, hebben we voorgesteld met de Triton te gaan varen.
Nou, dat was geweldig. We zijn 4 en een half uur op het water geweest en deden een rondvaart door de kagerplassen en allerlei dorpen om ons heen. De kinderen vonde
n het prachtig. Ze mochten overal komen, beneden aan tafel voor een tosti of een kop soep, boven aan dek om van het uitzicht te genieten, op het achterdek als we onder heel lage bruggen doorvoeren. Het was een en al plezier. Zo vloog de dag voorbij en moesten we al veel te snel weer afscheid nemen. Op de terugreis naar Friesland worden Willem en Petra bezocht. Ook zij zullen wel het een en ander vermelden.

2009-09-22T12:59:00.000+02:00

actiedag Ichtuswijk

2009-09-22T11:58:00.002+02:00

Zaterdag 19 september was het dan zo ver.

Overal rondom de Ichtuskerk stonden kramen opgesteld met van alles wat om te verkopen voor het goede doel.

Er waren veel vrijwilligers opgetrommeld en gekomen om de dag mogelijk te maken.

Ook zijn er weer ontzettend veel sponsors benaderd en zo mochten we veel van hun goederen verkopen. Er was zoveel vis geschonken dat vanaf acht uur 's ochtends tot drie uur 's middags aan één stuk door is gebakken en verkocht, ook de patatkraam, de banketbakkerskraam, de fruit- en de bloemenkraam lagen vol en zijn allemaal leegverkocht.

Daarnaast zijn er leuke kaarten, kettingen en cadeau-artikelen gegeven en gemaakt, prachtig ingepakt, zodat het een lust voor het oog was en uitnodigde tot kopen.

En dat is die dag gebeurd!!!

Aan het eind van de dag, bleek dat er 18.000 euro was opgehaald.

Geweldig, wat een resultaat!! Maar het mooiste is toch, dat het één groot feest was. De humoristische opmerkingen van degene die het Rad van Fortuin aanprees tuiten nog in mijn oren. Maar ook voor de kinderen was van alles te doen, met als hoogtepunt een kijkje over Katwijk in het bakje van de grote hijskraan.

Ook wij allemaal van stichting Adapost waren aanwezig. Wij mochten ook enkele kramen voor onze rekening nemen. We hebben een Roemeense kraam ingericht en de spaarpotten en overige spullen van de Roemeense pottenbakker proberen aan de man te brengen en hebben de nieuwste video laten zien. Ook hebben we oude "antieke" spullen aangeboden, waarvan er best veel verkocht is. De overgebleven spullen zijn in de bus van Koos geladen en richting Drachten gebracht. Dus als u nog spijt heeft dat u dat mooie "oude prentje" niet gekocht heeft, dan kunt u uw slag slaan op de komende fancy-fair voor stichting Adapost in Drachten.

Heel veel mensen kwamen langs en kochten voor het "goede doel". Want dit keer wordt opbrengst van de Ichtus-actiedag gedeeld onder drie goede doelen, waar stichting ADAPOSt er één van is. Welk bedrag we zullen krijgen weten we nog niet, maar we weten wel dat de mensen van de Ichtuswijk een warm kloppend hart hebben voor ons project.

Terug uit Roemenie, mei 2009

2009-05-19T18:01:00.016+02:00

Zo, we zijn net terug uit Roemenië.
We hebben een geweldige reis achter de rug, we kunnen bijna niet meer zitten na drie dagen rijden. Maar het is het wel waard geweest.
Dit keer was het een reis met veel doeleinden.
We zijn naar het kindertehuis vertrokken en toen we daar aankwamen, hadden we net een nacht slapen om bij te komen, want de volgende morgen kwam de grote vrachtwagen stipt om acht uur aanrijden.
Die hebben we met elkaar gelost. Nu geen heftrucks, maar blote handen, doos voor doos, zowel uit- als inladen in de schuur, schuurzolder, garage,

garagezolder en kamers van het mieuwe logeerhuis. Wat een werk, maar petje af. Alles staat bij Klaske geordend. Degene die pakketten gaat maken voor de gezinnen, kan overal bij. Alles op zijn eigen plaats, niets door elkaar.
Het is niet te begrijpen dat zo'n grote vrachtwagen helemaal opgeborgen staat in de voorraadschuren. Die waren dan ook helemaal leeg. En je moet je bedenken, dat ze in september weer helemaal leeg zijn. Dan heeft ieder gezin zowel voedsel als kleding gekregen.
Wij zijn alvast begonnen met het uitdelen van kinderpakketten voor de schoolkinderen. Dat zijn er zo'n 150, die we ter plekke gemaakt hebben en bij de scholen uitgedeeld. De kinderen zijn heel netjes, dringen niet voor en zo. Ongelooflijk, maar het schijnt er vroeger anders aan toe te zijn gegaan. Nu weten ze hoe het het snelst gaat.
We kregen in Moldavië bezoek van een priester, die heel boos werd dat wij ook kinderbijbels in het Roemeens uitdeelden. Hij staat op de foto met een Bijbeltje in de hand. Hij vond het maar niks, de kerk daar is orthodox zei hij, en daar horen de mensen alleen door zijn prediking over God. Hij was kennelijk heel bang dat de kinderen zelf, zonder zijn inbreng, in dat Bijbeltje zouden lezen over de Heere Jezus. Hij vond ook dat de kerk voor deze kinderen zorgdroeg. Ja, dat is zo, maar zelfs Adriana, die hem in het Roemeens kon verstaan en met hem kon praten, kon hem niet overtuigen dat wij dezelfde Heer en Heiland dienen en vandaaruit deze kinderen, die zo schamel gekleed gaan willen helpen met de goederen die in Katwijk zo gul gegeven zijn.

In Moldavië woont Anna, een verpleegster, die van ons incontinentiemateriaal, medicijnen en een medicijnkast kreeg. Zij zorgt voor de mensen, helpt de dokter als hij 1 x per maand komt. Zij kent daar de arme gezinnen en bracht ons ernaar toe. Ze liep dan het erf op en vroeg de mensen naar de bus te komen, zodat wij de nieuwe kleren, die we in de bus meegenomen hadden (geschonken door de Beach Boetiek, het Hobbelpaardje, First Man, breigroep "De Tikkende Pennen", de pathworkgroep uit Apeldoorn, Kinderboetiekje uit Amsterdam, en werkkleding van de dumpshop. Echt geweldig, we konden ter plekke de maat nemen en de kinderen en hun ouders aankleden. Ook zijn we op bezoek gegaan bij de familie, waarvan zoveel kinderen in het kinderhuis zijn opgenomen. Een jonger zusje, een mongooltje, woont nog thuis. Zij kreeg via het Zeehospitium dit prachtige fietsje aangeboden. Prachtig werk om te mogen doen, we hebben het natuurlijk op de film gezet, en u kunt nu al aan de gezichtjes zien hoe blij oedereen ermee is.

Op verzoek van Klaske zijn we daarna naar het naburige dorp van Klaske getogen.
Daar hebben we ook veel bontmantels kunnen weggeven. Het was geweldig om te zien hoe sociaal de mensen met elkaar omgingen. Een man, zelf net van ons voorzien van kleding, duidde ons dat er herder verderop naar ons toe kwam lopen. Hij is erg arm, vertaalde Adriana.
We konden hem een leren jas geven. Hij was de koning-te-rijk!!
Een andere man gaven we een kostuum met een echt nieuw overhemd, die we ook al van de vrouwen van de "tikkende pennen"gekregen hadden. Wat was hij blij, hij straalde gewoon.
De dekentjes zijn ook goed terecht gekomen, die hebben we gegeven aan jonge moeders met hun kleintje op de arm.

De voedselpakketten van Cor hebben we gegeven aan bekende mensen. Alleenstaande ouderen, die echt het allerarmst daar moeten leven. Een man huilde en bedankte me, een vrouw kuste me op beide wangen, heel aangrijpend!

Ook zijn we een keer naar de dokterspost gaan kijken, De verbouwing vordert, deze zomer gaat er weer een deligatie vanuit Frisland naar toe om de timmermannen te helpen. De stoelen en de doktersstoel, die we van de KBM gehad hebben, worden al gebruikt. Mooi om te zien, dat alles terecht komt, waar het het nodigst is.

Ik neem mijn petje af voor Klaske. Ze verzorgt niet alleen de kinderen die haar toevertrouwd zijn. Maar onder haar leiding wordt zo'n hele vrachtwagen goederen verdeeld onder de armen. Dat is even een werk, dat wil je niet weten!!! Gelukkig krijgt ze in de zomer hulp vanuit Friesland bij het maken van de pakketten, maar in oktober moet ze het allemaal zelf doen met de kinderen. Een hele taak naast haar al drukke taak, die ze heeft als moeder van het kindertehuis.
Daarnaast zorgt ze ook voor de mensen die bij haar werken. Petronella kwam op een ochtend met een blauw oog aan en een gekneusde arm, voor de rest onder de blauwe plekken. Ze was voor de zoveelste keer door haar man geslagen. Klaske is met haar naar de politie gegaan om aangifte te doen. De politie daar doet er niet veel aan. Haar man moest zich twee dagen later om acht uur bij het politiebureau melden. Hij heeft dat niet gedaan, en niemand taalt ernaar. Dus is het afwachten op de volgende keer....
Ook kregen we te doen met een meisje dat was weggelopen nadat ze klappen had gekregen. Een hele zoektocht. Naar de ouders toe, daar kreeg haar zus, die ook aan het zoeken was geweest een geweldig pak slaag. Nou al met al is het meisje voor de nacht gevonden en bij ons in het kindertehuis opgenomen totdat de voogdij toestemming geeft dat ze mag blijven of anders oordeelt. Dat is altijd afwachten in Roemenië.

Voor de rest zijn Kees. Koos en Adriana in het dorp en omtrek alom bekend en iedereen straalt en zwaait als hij de bus weer zien aankomen. Ook komen de mensen met goederen aan, nodigen je uit om te eten (dat doe je niet), maar bij de koffie of de eigen gemaakte wijn staat er weer cake klaar. Ze zijn zo gastvrij en gul, ongelooflijk!! Ze kijken toe hoe wij het verorberen en doen dan volgens mij een week over de restjes.

Dit jaar zijn we ook op bezoek gegaan bij de moeder van Adriana.
Adriana is als baby in een kindertehuis met 700 kinderen opgegroeid, omdat haar moeder niet voor haar kon zorgen.
Na navraag bij haar tante is ze twee jaar geleden bij haar vader op bezoek geweest, maar die wilde geen (of mocht niet van zijn tweede vrouw) contact met Adriana en haar broers (dochter en drie zoons). Dat is wat, als dat je overkomt.
Nu waren ze op het spoor gekomen van het adres van haar moeder.
Adriana en wij zijn daar naartoe geweest. We werden heel hartelijk en gastvrij ontvangen. De moeder van Adriana moest steeds huilen. Adriana kreeg daar te horen en te zien dat ze nog een derde broer had, die ook in een kindertehuis, een ander, was opgegroeid.
Haar moeder had haar zoons opgehaald toen ze oud genoeg waren om voor haar te werken, maar Adriana niet. Heel pijnlijk voor haar. Wat is het een zegen dat Annie van de Vegt zich het lot van die meisjes toen zich zo aangetrokken heeft, want ze heeft er stuk voor stuk geweldige vrouwen van gemaakt.

Coni doet heel goed werk in het kindertehuis. De kinderen noemen haar Mammie, en daar lijkt ze ook op. Ze is heel liefdevol, heeft voor iedereen een woord en zorg.

Adriana heeft ook van de nieuwe klediing uitgedeeld aan haar lotgenoten, die ze nog kent vanuit het grote kindertehuis. Floris, kreeg kleding voor haar, haar man en kind. Laura, die we in Constanza opgezocht hebben kreeg een nieuw gebit (haar tanden waren rot) en kleding. Magda, ook in Constanza kreeg ook kleding en geld om medicijnen te kunnen kopen, want zij is heel erg ziek. Laurentia kreeg een heleboel om haar nieuwe kamer te kunnen inrichten en een stofzuiger om schoon te maken.
De stofzuigers, die we kregen, hebben allemaal een nieuwe eigenaar. De scholen, het kindertehuis, tante Mesoesa, de moeder van Adriana, Anna etc.

We zijn ook nog bij de pottenbakker langs gegaan en daar een heleboel gekocht. Heel leuke spaarpotten hadden we besteld om aan onze sponsoren cadeau te doen, maar we hebben ook veel gekocht om op de actiedag te kunnen verkopen voor het goede doel. De pottenbakker was er maar wat blij mee!

Zo hebben we twee weken doorgebracht in Roemenië. Een Roemenië in opbouw kun je wel stellen. Iedereen is voorzien van electriciteit, die ze deels winnen door waterkracht. Je ziet goede en heel slechte auto's op de weg rijden en steeds minder paarden en wagens. Die zie je alleen nog veel in de dorpen waar wij geweest zijn.

In Iash, de grote stad zie je mooie gebouwen verschijnen, dat wil zeggen dat ze allemaal netjes gerestaureerd worden en je gaat zien dat Iash vroeger een rijke stad is geweest.
Je ziet winkelconcerns als Mac Donalds, Kaufland en de Metro. Heel veel autogarages van gerenomeerde merken. Allemaal geld vanuit het buitenland, dat ook weer naar het buitenland toegaat. Ze maken het onmogelijk dat er een eigen middenstand ontstaat in Roemenië. Daarom blijven de armen heel arm en is het bijna niet te doen om er bovenop te komen. De rijkeren worden steeds rijker, doordat ze kunnen kopen, nu nog vrij goedkoop. Soms hebben ze het geld verdiend in een ander land (gastarbeider in Italië, Spanje, Duitsland en nederland), maar soms door te lenen en dat is heel kwalijk en gevaarlijk voorl in deze tijd. Toch hopen we dat er net zoals in Polen een betere tijd voor hen zal aanvangen, maar dat is nu nog niet Onze hulp blijft nog hard nodig. Met name geld om spullen te kunnen kopen om hun eigen huisjes wat bewoonbaarder te kunnen maken.

Toen wij op een dag in het dorpje wilden wegrijden, zagen we een begrafenisstoet aankomen. Op de foto zie je heel goed hoe de mensen gekleed gaan. Je moet je dan indenken dat ze op z'n zondags meelopen in de stoet. De priester loopt ook mee, anders kan de begrafenis niet doorgaan. Dat is de wet bij de orthodoxen. Hij vraagt alleen 100 euro per keer, dat wel vooraf gegeven moet worden. U kunt zich voorstellen dat Klaske heel vaak bijspringt om een begrafenis mogelijk te maken.

Zo, dit was een impressie van onze reis naar Roemenië. We mochten veel goederen uitdelen, die u geschonken hebt aan de armen in Roemenië.

Onze hartelijke dank daarvoor!!!

Kindertehuis Adapost bestaat 12 en een half jaar

2008-10-15T16:01:00.002+02:00

Ha weer even een berichtje uit Katwijk.
Afgelopen zaterdag hebben we in Drachten gevierd dat het kindertehuis "Adapost"in Vinatouri al twaalf en een half jaar bestaat. Klaske Bosma vertelde dat veertien jaar geleden Annie van de \vegt met het kinderwerk is begonnen. Ze haalde de straatkinderen van de straat, verzorgde ze thuis en bracht ze 's avonds weer naar buiten. Nadat zij veel kritiek gekregen had van boze buren en wel twee keer had moeten verhuizen, heeft ze in Nederland de wens uitgesproken om zelf een kindertehuis te starten in Vinatouri.
In het begin was het een gewoon huis, maar nu ziet het er prachtig uit, Goed in de verf gezet door allerlei vrijwillgers en Adriana niet te vergeten. Het is een kindertehuis om trots op te zijn. Alle inspecties van de overheid in Roemenië zijn goed verlopen en de kinderen maken het heel goed.
Het was heel fijn om Klaske zo gedreven en liefdevol over "haar" kinderen te horen spreken.
Ook Coni was van de partij en spreekt al een aardig woordje Nederlands. Leuk is dat!
Sanne was er ook en ging dat weekend met het vliegtuig naar Roemenië om alvast voor de kinderen te zorgen totdat Klaske en Coni weer in Vinatouri zijn gearriveerd.

We mochten ook zien dat in Drachten mensen bezig zijn met het maken en verkopen van kaarten, net zoals bij ons in Katwijk Ook heeft een groepje vrouwen samen bedacht poppenkleertjes te breien en deze te verkopen met of zonder pop.
Ook bij ons in Katwijk zijn dames van de club bezig met kinderkleren te breien, die maar wat graag gedragen worden in Roemenië.

Ook stonden er mensen met Roemeense acaciahoning, die ze hier per potje verkochten voor het goede doel. Zo doen zelfs de mensen in Vinatouri mee om de kosten bij elkaar te brengen voor de vervoerskosten van een vracht.

Dat is niet mis tegenwoordig. Door de gestegen olie-prijzen wereldwijd kost zo'n vracht 4000 euro.
Niet te geloven, tewijl hetgewoon niet goedkoper kan. Een Roemeense chauffeur neemt het op de terugreis mee.

14 OKTOBER , de vracht gaat naar Roemenië

Gistermiddag om vier uur stond de vrachtwagen voor de loods in Katwijk aan Zee. Het was gelukkig een heel grote, zodat alles wat er verzameld was aan voedselpakketten uit Drachten en Kleding en andere spullen uit Katwijk mee kon.
Om half tien was alles weer geladen. De mannen krijgen er steeds meer ervaring in en alles gaat daardoor steeds soepeler en sneller.

Nu hebben we in Katwijk aan Zee weer een heel leeg plekje in de loods, waar de stichting Adapost haar intrek mocht nemen.
Maar dat zal waarschijnlijk niet lang meer duren, want we weten uit ervaring dat de kledingvoorraad wel weer aan zal wassen.
Graag wil ik u vragen zoveel mogelijk kinderkleding te geven, omdat die nogal sletig zijn. Of we nog lang van de loods gebruik mogen maken, weten we niet en soms hangt dat als een zwaard van Damocles boven ons hoofd.
Toch moeten we daar niet te angstvallig over doen. Een vrachtwagen heeft nu ons plekje helemaal leeg gekregen, dus als we eruit moeten, dan zal er niets verloren hoeven te gaan, met name als de gemeente Katwijk dan komt met een vervangende ruimte. Zo niet, dan hebben we een probleem, maar ook alle andere charitatieve instellingen.
Dus wij gaan nog gewoon door, omdat juist nu de arnsten in Roemenië het niet best hebben. In de stad is van alles te koop, je kunt het niet verzinnen, maar op het platteland en in Vinatouri is het nog armoe-troef.
We hebben de vorige keer een verzorgingstehuis voor bejaarden bezocht, zo erbarmelijk arm en zielig, dat je hart brak. De regering van oemenië had al vast wel wat matrassen gegeven, maar voor de rest gaat het nog niet best met de subsidieverlenng. Vies saniteir, stinkende wc's, zonder bril etc. Er moet dus nog heel veel gebeuren, voordat iedereen in Roemenië mee zal delen in de opkomende welvaart.
Zij mochten toetreden tot de E.E.G. Ik hoop dat daardoor de regering zal moeten voldoen aan een eerlijke verdeling onder de mensen die zorg behoeven.

In de loods

2008-07-02T16:59:00.009+02:00

Elke dinsdagmiddag helpen vrijwilligers ons mee om alle kleding na te kijken die in de loop van de week binnengekomen is.

Elke kledingzak wordt geleegd, alle kleding wordt nagekeken en weer netjes opgevouwd. Soms is het bijna niet nodig, omdat alles netjes en schoon aangeleverd wordt. Maar jammer genoeg is dat ook weleens niet het geval.

Daarna wordt alles geselecteerd en in de dozen gedaan. We selecteren op baby, jongens, meisjes, dames, heren,linnengoed, tassen, jassen en schoenen. Als een doos vol is, wordt hij op een pallet gezet en opgestapeld. Als de pallet helemaal vol is, wordt hij vastgemaakt en voor vervoer weggezet. In de loop van de jaren weten we precies hoe hoog de dozen kunnen worden opgestapeld, zodat ze precies in de vrachtwagen passen.

Naast kleding krijgen we ook allerlei spullen ngeleverd, zoals babyspullen, speelgoed. Deze worden netjes ingepakt, soms alleen, maar ook soms met iets anders, zodat het pakket netjes in de vrachtwagen past. De matrassen en dekens worden ook netjes in de loods opgeslagen. Zij dienen tijdens de rit als opvulmateriaal en zorgen ervoor dat de lading niet beschadigd kan worden of gaat schuiven.

In Roemenië krijgen ze hun eigen functie als beddengoed weer terug.

Soms krijgen we kleding aangeleverd in oude koffers. Die zijn ook altijd welkom. U kunt zich indenken dat zo'n koffer in een klein huisje heel welkom is. Zij dienen daar als kledingkast. Ook de kinderwagens worden met veel vreugde ontvangen. Vaak wordt de wagen ook gebruikt als wiegje.

Op het ogenblik hebben we met name gebrek aan kinderkleding. Kinderen spelen buiten, worden vuil, vallen in de modder of een gat in de broek. Hun kleding moet vaker gewassen worden en dat gebeurd nog met een wasbord en schrobber. De was wordt ook niet zo gespoeld als bij ons, dus het zonnetje doet de rest met de zeepresten op de kleding. U zult begrijpen dat het daardoor ook sneller slijt.

Als je de loods binnenkomt, denk je vaak: "Wat een rommel", maar als je wat langer kijkt, zie je dat alles heel geordend klaarstaat voor vertrek met de vrachtwagen naar Roemenië.

De vrachtwagen wordt bestuurd door een Roemeense chauffeur. Hij neemt op de weg terug naar huis onze vracht mee.

Zo hebben we aan de grens van Roemenië de minste vertraging en rijden we het goedkoopst. Want het transport is vooral tegenwoordig met de oge dieselolieprijs een grote kostenpost. Net zoals het gewoon onderhouden van het kindertehuis. Verwarming, gas, licht en water, verzekeringen en schoolgeld en -spullen voor de kinderen. Alles heeft zijn eigen prijs.

Gelukkig mogen we rekenen op enkele sponsoren, die trouw elk jaar een bedrag aan onze stichting overmaken. Daar zijn we heel blij mee, want zij zorgen ervoor dat de hulpgoederen vervoerd kunnen worden en het huis draaiende.

Toch hebben we behoefte aan meer sponsoren. Als u iemand of een bedrijf kent, die wel genegen is om ons te sponsoren dan horen we het graag van u. Zo kunt u ons vanuit uw huis ook meehelpen en dienen we samen het goede doel. Ons rekeningnummer is 33.22.49.085 ten name van Stichting Adapost te Katwijk

Vakantie in Katwijk

2008-07-02T14:58:00.004+02:00

Ha, daar zijn we weer even met een berichtje.

De vorige keer had ik vermeld dat Klaske tijdens ons bezoek aan Roemenië ineens naar huis geroepen werd omdat haar moeder met spoed moest worden opgenomen in het ziekenhuis.

Het is dan een heel eind weg voor een dochter om even dichtbij je ouders te kunnen zijn. Dat vond ook een weldoener in Friesland. Hij bood een huisje aan om in te kunnen logeren als de kinderen schoolvakantie kregen.

Nu daar heeft Klaske geen gras over laten groeien. Zodra de kinderen vakantie kregen is ze richting Friesland getogen. De kinderen vonden het heerlijk! En klaske kon een tijdje bij haar ouders in de buurt zijn. Met haar moeder gaat het gelukkig weer beter. We hopen dat het herstel voortgang mag hebben en bidden ook voor de vader van Klaske, die al heel lang ziek is.

Tijdens de vakantie hebben de kinderen ook Katwijk bezocht. En ja, wat doe je dan? Dan ga je natuurlijk naar het strand! Het was lekker weer, en in zo'n grote zandbak is het niet moeilijk te verzinnen wat je zou moeten gaan doen. Een bal, een schep, je handen, kortom je hebt niet veel nodig om daar je dag door te komen. En wat het mooist van al was.....

Toen ze 's avonds moe en hongerig van strand afkwamen, stond de tafel klaar met lekkere salades, de barbecue aan met lekkere worstjes en saté.

Een heel warm en leuk onthaal dus vanuit Katwijk.

Ik heb de foto's nog niet binnen. Die stuur ik wel zodra ze er zijn. Maar een plaatje van Katwijkse strand heb ik nog wel van een vorige keer. Leuk om die ook eens te zien.

Bedankbrief

2008-06-02T20:57:00.001+02:00

Stichting ADAPOST

Correspondentieadr Adres secretariaat:
K. Roerig M. van Duijn
Roodborstlaan 4 Zuidstraat 64
2224 JM Katwijk aan Zee 2225 GZ Katwijk ZH
tel. 071-4075320 tel. 071-4016602
trudyenkoos.roerig@12move.nl m.vanduijn@casema.nl

Site: www.blogspot.com
Bankrekening: 33.22.49.085 t.n.v Stg. ADAPOST.

___________________________________________________________________________ Katwijk aan Zee, 3 juni 2008 L.S.,

Wij willen u hartelijk bedanken voor uw gaven, uw hulp, meeleven en gebeden voor ons project in Roemenië.

Afgelopen maand mochten we het kindertehuis in Roemenië weer bezoeken. We troffen daar gezonde, blijde en dankbare kinderen aan. We waren er getuige van dat ze elke avond de Heere danken voor Zijn liefde en trouw en voorbede doen voor “hun moeder Klaske” en voor ons en u in Katwijk. Het is hartverwarmend om dat mee te mogen maken
We waren daarom ook geweldig blij dat we een cheque konden overhandigen met de somma van 12.000 euro.

Daarmee hebben we een goede bijdrage kunnen leveren om het kindertehuis draaiende te houden. Naast de kleding, die per vrachtauto is verstuurd vanuit Katwijk, heeft ons kindertehuis ook behoefte aan financiële middelen.
Voor reparaties aan het huis (vorig jaar zijn de lekkages in het dak verholpen door het plaatsen van dakvensters), voor verwarming, electriciteit, voedsel en hygiene, voor schoolbenodigheden, cursussen voor de oudere kinderen, voor verzekeringen van ziektekosten, brand etc., voor honorarium voor de timmerman en de buurvrouw, die in de huishouding meewerkt.

Een liefdadigheidsproject starten is één, maar het in stand houden is een grote verantwoordelijkheid en zorg. We willen daarom ook van de kinderen leren om eerst de Heere te danken voor Zijn hulp en zorg, en dat Hij ons tot hiertoe heeft geleid.

Maar ook U willen wij niet vergeten. Mede door uw bijdrage, en van velen mochten we, heel trouw, elk jaar een storting ontvangen, hebben we dit tot nu toe kunnen realiseren.
Hiervoor onze hartelijke dank!

Namens stichting ADAPOST
M. van Duijn, secretaresse

Reis naar Roemenië

2008-06-01T15:13:00.002+02:00

Op 2 mei om vijf uur in de vroege ochtend vertrok het nieuwe blauwe busje van Koos Roerig op weg naar Vinatouri in Roemenië.
Dit keer gingen Adriana en Kees van der Plas mee. Het busje was weer zoals altijd afgeladen vol, nu met elf, in de jaren opgespaarde, bontjassen, die uitgedeeld konden worden aan die mensen die in heel tochtige bouwvallige huisjes wonen, waarvan je je afvraagd hoe ze ooit de winter door kunnen komen.
De heenreis verliep voorspoedig. Op het afgesproken tijdstip (rond etenstijd, 18.00 uur) kwamen ze bij vrienden aan in Hongarije. Dit zijn mensen, die elk jaar klaarstaan met de lekkerste dingen en altijd heel geinteresseerd vragen naar en meeleven met de mensen in Katwijk en Roemenie.
De volgende dag voerde de reis eerst naar de tante van Adriana. Elk jaar wordt zij, die zoveel zorg gedragen heeft voor Adriana toen ze nog klein was, met een bezoekje vereerd.
Daarna werd de reis vervolgd naar het kndertehuis. Daar stonden de kinderen al op de uitkijk, vergezeld door de twee honden en een tiental kippen. Die kippen heeft Klaske verleden jaar meegenomen vanuit Holland en zij zijn al aan de leg. De bedoeling is dat deze kippen elke dag een ei gaan leggen en dat de buren ook kuikentjes krijgen, zodat zij ook af en toe een eitje kunnen eten.
Het was een heel warm en enthousiast welkomscommittee. Ieder kind kreeg een zakje paaseitjes en een cadeautje. Die paaseitjes hadden ze gekregen van Jamin (vier dozen), omdat ze over waren gebleven. Kennelijk is Pasen dit jaar zo vroeg geweest dat het al voorbij was voordat de versnaperingen in huis gehaald waren.
De vrachtwagen met goederen was de vorige week al gearriveerd en gelost, zodat we de volgende dagen konden beginnen met het ronddelen aan de gezinnen.
Dit keer is ook een bezoekje gebracht aan Helena. Dat was geen eenvoudige opgave, want we wisten niet precies waar ze woonde. Ze is getrouwd, heeft een kind, een schatje, zoals je wel kunt zien. Maar het gaat niet zo goed met haar. Ze durfde niet echt veel te praten, zei wel dat ze naar "huis" (dat is ons kindertehuis!) terugverlangde. Haar man drinkt, ja en ellemdig genoeg is dat geen uitzondering in Roemenie. Dus van de blijde, stralende Helena was niet veel over. Een zorgelijke situatie, waarvoor wij uw gebed vragen.
We hebben haar wat kleertjes gegeven en wat huisraad, maar verder kunnen we weinig contact met haar onderhouden, want ze heeft geen telefoon. Misschien geeft af en toe een kaartje vanuit Katwijk haar goede moed.
In het kindertehuis heerst een blijde, warme sfeer, zoals op de video is te zien.
Elke avond voor het slapen gaan is er een tijd voor stoeien en plezier maken met elkaar en daarna vouwt iedereen de handen en wordt stil voor het kringgebed. Klaske heeft dit zo ingevoerd en het is geweldig om te zien hoe deze kinderen zo vertrouwd met elkaar en met hun Schepper omgaan. Ook al kunnen wij het niet verstaan, op de video kun je zien dat ze alles aan de Heere voorleggen, vertellen wat er gebeurd is die dag en vragen of Hij deze nacht over hen waken wil, en of Hij bij een ieder wil zijn en wil helpen bij een ieder die in nood is.

Tijdens het verblijf in het kindertehuis kreeg Klaske het bericht dat haar moeder nu ook ernstig ziek is. Het zag er heel zorgelijk uit en Klaske is ook direct naar Holland vertrokken. Gelukkig wist ze zich gedragen op het gebed van "haar kinderen", kon ze direct gaan omdat wij de honeurs konden waarnemen in het uitdelen van de aangekomen goederen. Nu ik dit schrijf is er meer duidelijkheid gekomen over de ziekte van de moeder van Klaske. Ze hoeft niet meer in het ziekenhuis te verblijven, maar ze nog wel onder behandeling.

Er zijn dit keer veel scholen bezocht. Elk kind werd van nieuwe kleren voorzien en kreeg een zakje paaseitjes. Dat was een prachtig gezicht. De kinderen wisten eerst niet wat ze er mee aan moesten, namen er eentje en glunderden bij het proeven van deze lekkernij. Maar daarna werd de zak bewaard om het thuis te kunnen laten zien. Maar we waren er niet alleen om uit te delen, maar ook om te inspecteren of de toiletten en andere benodigdheden nog steeds intact en gebruikt werden. Dat was gelukkig het geval, zodat we met een gerust hart weer huiswaarts konden keren.

Ook zijn we naar dorpjes gereden in de omtrek en hebben veel kinderen in nieuwe kleren gestoken. Dat was ontzettend fijn. Want vooral kinderkleding is hard nodig in dit gebied van Moldavië. Roemenië wordt waarschijnlijk snel welvarender, mede door het geld voor de infrastructuur die ze gekregen hebben van de Europeese Unie, maar de allerarmsten kunnen van deze opbouw niet profiteren. De wegen bij hen zijn nog stoffig en bij regen erbarmelijk slecht. Er zijn geen winkels, er is weinig werk. Het lijkt in deze opbouwfase "vergeten gebied".
Voor ons is dat een reden om nog door te gaan met de stichting ADAPOST, omdat ze onze hulp juist nu heel goed kunnen gebruiken. Hel is daarom zo fijn dat we in Katwijk altijd op uw meeleven en steun kunnen rekenen voor dit goede doel. Onze hartelijke dank hiervoor.

adriana in Katwijk

2007-11-23T21:24:00.000+01:00

Hallo,

Vandaag is Adriana weer eens gezellig bij mij langsgekomen.

Verleden week kwam ze met het vliegtuig aan op Schiphol. Fijn om haar te zien, wellicht komt ze weer op Nederlandse les bij me. Dat zou gezellig zijn. Maar allereerst komt ze om lekker te relaxen en Kerst met ons te vieren.

Bedankbrief

2006-07-02T10:46:00.000+02:00

Katwijk-Zee 2 juli 2006

Lieve site lezers,

Door omstandigheden is deze bedankbrief wat later geworden. Het spijt ons. Na de reis van Roemenië moest ik opgenomen worden in het ziekenhuis voor 3 weken. Een lange weg moet ik nog gaan door chemotherapie. Ik hoop met alle steun er goed doorheen te komen.

We hebben een zeer goede reis gehad mei jl. Veel mensen zijn blij gemaakt en we hebben ook weer nieuwe plannen gemaakt voor het volgende jaar. In het kindertehuis is een nieuwe loods gebouwd om de spullen op te slaan. Dit is mogelijk gemaakt door uw giften. Ook de vracht is betaald door allen die de Stichting steunen. In het tehuis gaat het goed en Klaske (vervangster van wijlen Annie de Vegt) maakt het prima. Het is veel werk voor haar, maar we bidden haar kracht en steun toe.

De kinderwagens gingen een tweede leven tegemoet bij de kindertjes daar! Ook veel speelgoed en knuffels gingen naar een volgend kindje. Nieuwe schoenen werden gepast en weggegeven. Hoe blij de kinderen daarmee waren is niet voor te stellen!
Een dorp is voorzien van kleding en schoenen, voedselpakketten voor de allerarmsten en de school is bezocht. Er zijn nieuwe stoeltjes en bankjes gebracht en veel schrijfspullen. De leiding en kinderen waren dolgelukkig. Voor de kinderen hadden we tasjes gemaakt met allerlei dingen erin o.a. tandpasta, borstel, bijbeltje, speeltje, sokjes, een gebreide trui, ondergoed, zeep enz.

Ook een zak snoep met een sjaaltje eromheen gebonden werden uitgedeeld. De meisjes kwamen bij mij om het sjaaltje in de haren te laten doen. Erg leuk. De kledingpakketten werden op naam afgegeven en de mensen moesten op een lijst tekenen dat zij het ontvangen hadden. Veel tekenden met een kruisje. Raar gezicht als je dat ziet.

Voor de school hebben we een plan gemaakt om een stuk aan te laten bouwen.
Dit zal een lokaaltje worden voor de kleuters, het is nu zo klein dat de bankjes aan elkaar staan en de kinderen er niet tussenuit kunnen komen. Verder een gelegenheid voor 2 toiletten en 2 wastafels. Dit is erg nodig, omdat er een houten hok ver buiten de school staat waar de kinderen heen moeten. In de winter heel erg koud. Dit gaat in augustus gebeuren omdat de school dan gesloten is. Wij bekostigen dat met de giften die weer binnen mogen komen het aankomende jaar. Op het laatste moment kregen wij ook een vraag of wij een vrouw wilden opzoeken: zij had haar voeten bevroren en haar tenen waren eraf. Daar hebben wij een rolstoel afgegeven en haar voeten verzorgd. Ik stond er bij te huilen zo erg het was. Erg vies en de groene pus was goed te zien. Er ging nieuw verband om en ze wordt nu door Klaske in de gaten gehouden. Toen alles klaar was zei ze tegen ons dat de Heere toch van haar hield! De mensen kennen de naastenliefde niet en zien niet naar elkaar om.

U ziet dat er altijd weer veel werk te doen is, maar wij doen het met liefde.
De laatste dag hebben wij Klaske een bedrag van 14.000 euro overhandigd. Zij was vol ontroering en bedankt u allen voor de hulp. Dit bedrag is mogelijk gemaakt al de mensen die de Stichting een warm hart toedragen. Wij zijn zeer dankbaar dat er ieder jaar weer zoveel geschonken mag worden. Graag willen wij iedereen bedanken voor alle steun en goederen en hopen zo door te mogen gaan om onze naasten te helpen. Het is en blijft nodig, al zien we toch vooruitgang bij de gezinnen die we bezoeken.
Bij Klaske in het tehuis gaat ook alles prima. Er is veel werk te doen en wij bidden daarom Klaske alle kracht toe. Toen wij daar waren was Valentin ziek: hij had de roode hond. s'Avonds kwam er af en toe een kindje naar beneden om zijn of haar buik te laten zien of de roode hond ook aanwezig was. Een pracht gezicht. Conny hield er een grote lamp op en zag dan ook inderdaad de roode vlekjes. Weer een zieke erbij, zo waren er viel ziek geworden. Maar dat hoort nu eenmaal bij kinderen!

Verder hebben wij een fijne tijd daar gehad en was het leuk om ook eens met Johan en Ellie te werken.

Hartelijke groeten van Klaske en de groep uit Katwijk, namens Kees v.d.Plas, Koos en Trudy Roerig-Timmers.

St. Thuisfr.straatkind. ADAPOST
rek.nr:3322.49.085
Roodborstlaan 4
2224 J.M.Katwijk-Zee
e-mail: trudyenkoos.roerig@12move.nl

Even rust....

2006-06-16T11:43:00.000+02:00

16/6/06, In de eerste week van mei zijn Koos en Trudy Roerig en andere mensen uit Katwijk terug gekomen van een drukke, maar ook dankbare reis naar Roemenië, waar ze veel werk hebben verricht. Ze hebben (samen met Johan en Elly uit Bergum) pakketten gemaakt en voedsel, kinderkleding en knuffels uitgedeeld in een zeer arm dorpje in Roemenië. Ze hebben meegeholpen de vrachtwagen, die vol hulpgoederen uit Nederland zat, uit te laden. Dankzij honderden mensen uit Katwijk e.o. is de verbouwing van het magazijn financieel mogelijk gemaakt! Er is nog veel meer werk verricht, maar dat vertelt Trudy Roerig tezijnertijd het liefst zelf een keer.

Wat is namelijk het geval: Trudy werd ziek en moest plotseling, half mei, naar het ziekenhuis. Na 21 dagen in het ziekenhuis gelegen te hebben, is Trudy vandaag eindelijk weer thuis, maar ze heeft nog een lange herstellende weg te gaan. Wij vragen u voor haar en haar familie te bidden dat de Heer Trudy's gezondheid laat aansterken.

Tot nader bericht heeft zowel Trudy, als deze site even een kleine rustpauze nodig, we hopen dat u dat kunt begrijpen. Heel veel beterschap Trudy!

Namens het Secretariaat.

Hallo lieve site lezers.

2006-04-26T12:49:00.000+02:00

Gisteren,25 april, werd de vrachtwagen geladen. Het was mooi weer en hulp in overvloed. Dit jaar hadden wij een dichte wagen en zo leek hij ook kleiner te zijn. Maar dit was niet het geval, 90 kuub zelfs 92!
De pallets werden geladen met een heftruck, dus dit ging prachtig. De kleine spullen werden er tussen geplaatst zoals bedjes, matrassen, schoolbankjes en stoeltjes.
Toch moest er nog veel achter blijven, maar dit is hoofdzakelijk tweede hands kleding. Daarvan staat er al heel veel in de wagen, dus niet getreurd.
Om een uur of 5 waren we klaar en kon de wagen vertrekken naar Roemenië. Natuurlijk hopen wij dat alles goed aankomen mag.
Wij bedanken hiermee de mensen die meegeholpen hebben aan de transportkosten.
In het bijzonder de stichting Mens voor mens waarvan wij € 1000.- mochten ontvangen: Hanneke en Krista heel veel dank!
Nu gaan wij onze eigen spulletjes pakken voor de reis. Wij vertrekken vrijdag 28 april heel vroeg in de morgen.
Met ons gaan ook Johan en Elly uit Drachten op weg naar Roemeniё. Zij zullen met ons daar zijn, dat is ook wel eens leuk.
Wij hopen op een goede reis en dat we geen last zullen krijgen van het vele water. Zo gauw als we terug zijn kunt u verder lezen hoe alles gegaan is.
Wij reizen onder de bescherming van onze Heiland, dat allen kan ons rustig maken en houden.
Tot dan en wij zullen allen de groeten over brengen van de site lezers uit Nederland. Vriendelijke groeten, Trudy Roerig-Timmers

(foto:"hallo lieve kindertjes, wij komen eraan hoor", v.l.n.r. Petronela, Roxanne, Narcis, Simona en Remus)

Commissie Mannenzang Katwijk

2006-04-14T16:33:00.000+02:00

Katwijk, zaterdag 8 April. Van de Katwijkse mannenzang ontvingen wij bericht dat wij een bedrag krijgen toegestuurd van € 4000.-!
Wat een geweldig bedrag. Wij danken onze lieve Heer voor zoveel goeds.
De c.d. wordt ieder jaar gemaakt door alleen mannen in de Nieuw Kerk te Katwijk-Zee.
De opbrengst gaat naar goede doelen en daar waren wij dit jaar ook voor aangemeld met nog twee doelen. Dat het om zo’n groot bedrag ging konden wij niet denken.
Het bestaan wordt dit jaar gevierd van de mannenzang 12.5 jaar. Volgende week is er weer een opname en gaat het geld weer naar andere doelen.
Wij ervaren de grote Zegen van de Heer hierin en zijn dankbaar.
Zo zijn wij bezig om onze naaste te helpen in Die Liefde.Voor allen wensen wij u Gezegende Paasdagen toe en weet dat voor allen die geloven de Heere Jezus gestorven en opgestaan is! Koos en Trudy Roerig

Vrouwenvereniging’Alpha’

2006-04-09T00:57:00.000+02:00

Donderdag 6 April
Deze avond werd ik uitgenodigd om vele spullen te ontvangen voor Roemenië.
Deze dames zijn erg actief met de breipennen! Wat ik daar de afgelopen tijd al opgehaald heb, daar sta je versteld van. Dekentjes, truien in alle maten,sokken,sjaals,wanten enz. Nu stond er weer een hele tafel vol artikelen klaar. Ondergoed,speeltjes en knuffels. Toilettasjes met inhoud, zelfs 2 serviesjes en een kinderserviesje. School spullen, naaidozen met alle inhoud, cadeautjes netjes verpakt om uit te delen, baby pakketjes verpakt en zo kan ik nog wel even door gaan
Na gebed en inleiding,over de verlamde man die door het dak naar beneden gelaten werd, was er eerst een koffiepauze. Het bijzondere van de Heere in dit stuk is,dat door het geloof van die mannen,de verlamde man werd gered!
Zo willen wij ook werken aan mensen in nood en armoede door ons geloof. De Heere zal het Zegenen.
Na de koffie draaide ik de film. U merkt wel dat er veel animo voor is. Als mensen helpen, willen wij ze mee laten beleven wat wij ervaren.
Ook deze avond was er een collecte voor Roemenië en werd het weer een prachtig bedrag! €342.80
Daarvoor ook weer onze dank,niet voor ons,maar voor de arme medemens ver weg.
Zo was er weer een ontroerende avond voorbij.

Verder leven wij naar de tijd van vertrek, D.V.28 April. Kleding kan niet meer ingeleverd worden.De loods is vol en er zullen nog dozen hier achter blijven vrees ik! Tegen die tijd hoop ik weer iets te vermelden.Groetjes uit Katwijk_Zee waar het nog geen lenteweer is! Trudy Roerig-Timmers
(foto: winter in Roemenië)

Zingend Geloven avond

2006-04-09T00:33:00.000+02:00

Op 4 April werd er in de zaal van de Ichthuskerk een zangavond gehouden. Daar zou ik, Trudy, de film vertonen over de reis naar Roemenië. De Ned.Herv. Gemeente leeft erg mee en zo houden wij ze erbij betrokken. De zanggroep Perspectief trad op en klonk erg mooi. Na de film werd er een collecte gehouden die bestemd was voor ADAPOST.
Het werd een prachtig bedrag n.l.€ 602.95 en zijn wij allen dankbaar daarvoor. Fijn dat er zoveel mensen meeleven en ook voorbede doen voor de komende reis.
De avond werd afgesloten door het toezingen van allen met het prachtige lied van
Joh de Heer, lied 244; God zij steeds met u tot wederzien.
Dat Zijn rechter hand u leide,
En u uit doodsgevaar bevrijde.
God zij steeds met u tot wederzien
Nu tot weerzien,zij het hier of aan de Gods rivier
God zij met u nu tot wederzien.

Voedsel pakketten Drachten

2006-04-09T00:28:00.000+02:00

Op Zaterdag 1 April (geen grap) werd er naar Drachten gereden om bij Johan en Elly de voedsel pakketten op te halen. Zij hadden daar een actie voor gehouden en als u weet hoeveel dat was, zou u dat niet geloven.+85 Bananendozen voedsel, dozen nieuwe schoenen, speelgoed enz.
Ook Klaske haar spullen gingen mee, dit moet naar Roemenië. Haar eigen bedje is toch wel belangrijk!
De vrachtwagen werd gereden door Henk Messemaker en werd beschikbaar geteld door A.Hoek-haringhandel. Kees v.d. Plas en Koos waren natuurlijk mee. Veel werk moet het geweest zijn voor Johan en Elly. Mooie lijsten waar de inhoud van de dozen opstond die weer voor het Transport bedrijf Mission Relive nodig zijn. Half zes vertrokken zij en rond twaalf uur waren zij weer thuis. Toen moest alles nog gelost worden in de loods aan de haven. Maar na een bakkie en een lekker visje gaat dat welweer.
Allen bedankt voor de medewerking.
(foto: uitladen van voedselpakketten afgelopen december in Roemenië)

Roemenië film

2006-04-09T00:07:00.000+02:00

De film over de reis 2005 is eindelijk gereed. Het heeft wat langer geduurd door omstandigheden, maar het is een prachtige film geworden. Met vijf onderdelen is het een bijzondere film.
De reis van april, de c.m.a motorclub met de speelgoed actie, Annie’s overlijden waar wij bij stil staan, de kinderen een dagje in Katwijk en aan het eind de reis die we met Kerst gemaakt hebben. Al met al een ontroerende film.De maker heeft er erg veel werk aangehad, ook omdat het nog eens ingesproken moest worden. Wij zijn Marcel Geeve erg dankbaar daarvoor!

(foto: cadeautjes uitdelen tijdens kerstfeest 2005 op een kleuterschool in Roemenie, in het midden Simona in Roemeense feestkledij)

Triumfatorkerk

2006-04-09T00:02:00.000+02:00

12 Februari 2006-Via Arie Hoek(collega van Koos) werden wij uitgenodigd om een scholendienst mee te maken. Het thema ging over WONDEREN.
De doorgang door de Schelfzee van Gods volk. Dat is ook een wonder hoe de mensen gered werden.Exodus 14 vers 9t/m 29
Het tweede deel over de opstanding van de Heere Jezus. Lucas 14 ers9t/m 12 en 36t/m45 Wat een blij feest mogen wij straks gaan vieren. Ook voor ons is Hij opgestaan en ook voor de mensen in Roemenië. Wie Jezus kent heeft vele vooruitzichten!
Het werd een blijde dienst en de kinderen droegen allen iets voor.
De collecte was gedeeltelijk bestemd voor ADAPOST.
Het bedrag € 282.70 werd later door de Evang. Commissie overgemaakt naar de Stichting ADAPOST.
Hartelijk dank allen voor het meeleven en de voorbede’s.

Een warme avond

2006-03-03T12:28:00.000+01:00

Vanavond werd ik uitgenodigd op de vrouwenvereniging ‘Alpha’ in de Pniëlkerk om zelfgemaakte spullen in ontvangst te nemen. Na het zingen van een psalm en het lezen van de Bijbel werd de nieuwsbrief van Klaske voor gelezen. Het ging over de vrouw Dorcas en was zeer toepasselijk op deze avond.
Het ontroerde mij persoonlijk erg doordat er altijd mensen zijn die klaar staan voor de arme mede mens.

Na de koffie werd er verteld over ons werk in Roemenië en de vragen kwamen los over hoe het daar toegaat. U snapt wel dat het moeilijk is om in een rijk land de armoede over te brengen die wij daar tegen komen.

De dames hebben ook de films gezien die er al de jaren gemaakt zijn. Aan het einde van de avond hebben wij alles in zakken gepakt, o.a. truien, sjaals, handschoenen, poncho’s, sokken, jasjes en zoveel meer. Alles zelf gebreid door de groep.

Over een poosje moet ik weer langs komen om de rest op te halen, want en worden nog pakketjes gemaakt voor baby’s en schoolgaande kinderen. Het was een bijzondere avond en ik ben blij het meegemaakt te hebben. Het geeft een band met elkaar.

Ik heb ook nog de nieuwe flyer rond gedeeld zodat zij de site kunnen opzoeken.
Na het zingen werd er afgesloten met gebed.M’n dankwoord ging naar al die Dorcas dames die het in de naam van de Here Jezus doen! (foto: Roemeense woning)

Een groot geschenk

2006-03-03T12:26:00.000+01:00

Maandag 28 februari 2006. Vandaag ontvingen wij een groot geschenk: 4 Karren voor Roemenië om de dozen vanuit de vrachtwagen naar de loods te rijden! Dit scheelt heel veel werk voor de mensen die het werk moeten doen. Wij zijn het bedrijf ‘van Leeuwen’ daar zeer dankbaar voor. Ook namens de mensen aldaar onze hartelijke dank.

Opslagruimte is nodig

2006-03-03T11:56:00.000+01:00

Katwijk-Zee 26 februari 2006.

Het is weer een poosje geleden dat ik heb geschreven. De tijd gaat ook erg snel. In de loods gaat alles goed, erg veel goederen worden steeds gebracht waar we erg blij mee zijn.

Iedere dinsdagmiddag zoeken we zakken met kleding uit dat geselecteerd wordt op dames, heren, kinder en babykleding.

Erg veel werk als je de vuilniszakken ziet liggen, maar als alles weer is weggepakt in de dozen zijn we weer blij. De dozen gaan dan op een pallet en worden zo apart gezet voor de vrachtwagen. Kinderbedjes, commodes, stoeltjes, dekens, schoenen en stoeltjes en bankjes voor een schooltje staan alweer klaar.

Wij hopen d.v.28 april te vertrekken naar Roemenië met de groep uit Katwijk. Dus is er weer veel te regelen. De vrachtwagen gaat een week eerder rijden zodat hij aankomt als wij er zijn. Het lossen doen wij dan met elkaar, de kinderen helpen ook hard mee. Zij vinden dat ieder jaar weer een feest.

Maar zover is het nog niet!

Met Klaske hebben wij afspraken gemaakt over een nieuw project.Zij wil graag de opslagruimte groter maken. Dat is goed te doen daar er grote schuren zijn waar allerlei beesten ingezeten hebben.Een koe, paard, varken, schaap en al van die diertjes meer werden echt te veel om te verzorgen.

Het was leuk voor de kinderen, maar de school is belangrijker en zodoende is het weggedaan.
Die ruimte kan nu mooi gebruikt worden voor opslag. Er komt een vracht van wel 90 kuub aan en dat is veel om op te slaan. Het dak wordt dan verhoogt en de tussenmuren gaan eruit. Een brede deur erin zodat er een pallet door kan en verlichting. Zo wordt de ruimte goed gebruikt.
De Stichting ADAPOST kan en wil dit bekostigen.

Het tweede is het volgende. De verwarming op gas is verschrikkelijk duur. Er werd gedacht om weer hout te gaan stoken wat zeker voordeliger is. Alleen de kachel moet vernieuwd worden. Klaske zal kijken of er één is die op gas en hout kan branden.Dat is dus nog even afachten. Ik zal hierover schrijven als er meer bekend is.

De accepten zijn voor dit jaar weer op de post gedaan. Wij hebben vaste sponsors die graag helpen voor de kinderen in het tehuis.Ook veel mensen uit de Herv.Gemeente helpen mee om geld bij elkaar te brengen. Elk jaar ervaren wij weer de Hand van onze Heere hierin dat het werk gezegend mag worden.

Ook nu weer als er plannen gemaakt worden en we het geld daarvoor kunnen geven.
Dank u allen.

Tot zover vanuit Katwijk aan Zee.

Kinderen een dagje naar Katwijk a/zee (Nov.05)

2006-02-20T23:47:00.000+01:00

Na de begrafenis van Annie de Vegt hebben wij de kinderen uit Roemenië uitgenodigd om naar Katwijk te komen. Het was een prachtige stormachtige dag zodat zij dit konden ervaren op het strand. Wij begonnen de dag met het beklimmen van de vuurtoren aan de Boulevard. Voor allemaal een bijzondere ervaring om zo over de badplaats te kunnen kijken.
Daarna ging de wandeling naar het strand en dat was echt iets voor de kinderen. Schelpjes werden gezocht en er was een kindje wat mij vroeg hoe de zeep op het strand kwam! Dit was het schuim door de zee aangespoeld door de zware storm. Prachtig hoe kinderen kunnen reageren op iets dat zij nog nooit gezien hadden.Voor ons zo normaal, maar voor hen niet.
Na de wandeling gingen wij richting Katwijks Museum waar wij koffie dronken en de kinderen een flesje cola kregen. De mensen die de Stichting een warm hart toedragen kwamen om met Klaske kennis te maken. Zij zou n.l. in Roemenië het werk van Annie voortzetten. Erg gezellig, de kinderen konden tekenen en de meeste maakten een boot op zee!
Ook kwam er een groep van de Andreas Bijbelclub om de kinderen een tasje te schenken met allerlei inhoud. Zo dankbaar als de kinderen waren, u kunt zich dat wel voorstellen.
Verder nog vele cadeau’s werden gegeven zodat de kinderen erg verwent waren.
Aan het einde van de middag werd er naar Mac Donalds gereden en daar werden menu’s geschonken door de leiding aldaar!
Een mooie en vermoeide dag werd afgesloten met menige kusjes en tranen, tot ziens in Roemenië en een goede reis terug werd toegewenst.
Een paar dagen erna zouden zij allen afreizen naar hun land terug, Roemenië.

Wie zijn wij?

2006-02-02T23:54:00.000+01:00

Graag willen wij ons even voorstellen: wij zijn een groep mensen uit Katwijk en zijn betrokken bij de St.Thuisfront voor straatkinderen. Vanaf 1998 zijn wij bezig met hulp in Roemenië om de arme mensen daar te helpen. Dit is vanuit ons Christen-zijn een opdracht. In de afgelopen jaren hebben wij Annie de Vegt leren kennen met een door haar opgericht kindertehuis. Wij werden erdoor aangeraakt en het liet ons niet meer los. Vanaf die tijd werken wij samen als afdeling Katwijk-Zee. Afgelopen nov. overleed Annie wat ons diep heeft getroffen. Dankbaar voor wat zij betekende voor de kinderen en hen vanuit de liefde voor de Here Jezus die liefde ook uitstralen mocht.
Klaske Bosma zet het werk voort en voor haar vragen wij ook uw gebed. Het is een zwaar werk daar te moeten werken, maar samen mogen wij ook haar helpen. Met u allen die de Stichting een warm hart toedragen zal dit gaan lukken. Annie had altijd een bordje ophangen met de tekst:

"Een huis bouw je met stenen,

een tehuis bouw je met liefde. "

Daarom gaan we verder met uw hulp. Wij zijn een kleine groep, Preben en Joth Hjort, Kees v.d. Plas, Koos en Trudy Roerig, met vele mensen om ons heen die helpen bij inpakken van de goederen en de kleding. Dan noemen wij nog Henk Messemaker die altijd voor ons klaarstaat met hulp of een grote auto. Hij is al meermalen meegeweest naar Roemenië. Fijn dat u deze site heeft bezocht en hopen u volgende keer meer te vertellen. Groeten vanuit Katwijk,

Over het logo 'Adapost'

2006-02-02T23:40:00.000+01:00

Dit is het logo wat wij in Katwijk gebruiken voor de Stichting.
Dit is ontstaan doordat Annie een naam wilde hebben voor het kindertehuis in Roemenië. Adâpost betekent in het Roemeens 'Schuilplaats'.

Het logo hebben wij laten ontwerpen en viel erg bij Annie in de smaak. Het huisje betekent het kindertehuis en de regenboog staat voor Gods belofte. Vinatouri is de plaats in Roemenië en Katwijk is de plaats van de Stichting-afdeling Katwijk.

Het bord is gemaakt door leerlingen van de ambachtschool en zo hebben wij het geschonken aan Annie de Vegt. Het staat nu voor het huis met verlichting erbij. Zodoende hebben wij die naam hier gehandhaaft.Het logo vindt u ook op de bus die de goederen ophaalt en waar wij ook mee naar Roemenië gaan.

Voedselpakketten uitdelen

2006-01-18T22:06:00.000+01:00

Donderdag 24 december. Vandaag gingen we met z'n allen voedselpakketten en Roemeense bijbels uitdelen in een heel klein dorpje ongeveer 30 kilometer hier vandaan. De mensen zijn daar erg arm en de hutjes waar ze in wonen zijn ook erg klein. Het was prachtig om de blijde gezichtjes van de kindertjes te zien. Ze werden heel vrolijk toen ze ons eenmaal zagen en ze lachten breeduit na het zien van de cadeautjes die ze kregen. Sommige kinderen hadden nog nooit een knuffel gehad! Al deze acties worden mogelijk gemaakt door de vele giften die door Nederlandse donateurs geschonken worden. Names al deze arme mensen uit Roemenië en namens onszelf willen we jullie heel hartelijk danken! Ook danken we de Here Jezus, want zonder Zijn hulp hadden wij dit ook niet kunnen doen.

De kerstman op school

2006-01-18T21:59:00.000+01:00

Woensdag 21 december 2005. Er was ook kerstfeest op het schooltje van de kindertjes uit het tehuis. We hadden een 'echte' kerstman geregeld en cadeautjes gekocht die de kerstman ging uitdelen aan de kindertjes op school. Alle kinderen hadden hun zondagse kleding aan. Ze wisten niet zo goed hoe ze moesten reageren bij de kerstman, maar toen ze eenmaal hun cadeautjes hadden waren ze superblij.

Voedselpakketten maken

2006-01-18T21:46:00.000+01:00

Maandag 18 december 2005. Deze dag staken we de handen uit de mouwen en maakten allemaal kerstpakketten klaar. Vanuit Nederland waren er vele giften binnengekomen voor kerstpakketten. Klaske had al veel etenswaren voor de voedselpakketten gekocht dus die werden verdeeld. Zowel in plastic kersttasjes als in dozen. De dozen waren voor hele families, de tasjes voor de kinderen. Iedereen die we kenden hielpen mee, dit werd het resultaat. De overige werkzaamheden van Stichting Thuisfront voor Straatkinderen kunt u lezen op de site:
http://www.thuisfrontstraatkinderen.nl

Een kinderschoen is gauw gevuld

2006-01-18T17:06:00.000+01:00

Donderdag 15 december 2005. We hebben vannacht, samen met Klaske, de schoentjes van de kindertjes gevuld met chocolade en cadeautjes, ze vonden het een echte verrassing! Kijk eens hoe blij ze zijn. U kunt meer lezen over de kinderen in het tehuis op hun Dagboeksite:
http://straatkinderen.blogspot.com